اگر کسی از دیگری به نیکی یاد کند ، آن خیر و نیکی ، به وی باز میگردد..
این بدان مانَد که کسى اطراف خانهٔ خود گلزار برپا کند.
پس هر بار نظر كند، گل و گلزار بيند ، و دائماً در بهشت باشد.
و چون بدِ يكى گفت ، آن كس در نظر او مبغوض شد و چون از او یاد کند و خيال او پيش آيد ، چنان است كه مار يا كژدم يا خار و خاشاك در نظر او آيد.
پس اکنون که میتوانی در باغ و گلزار باشى ، چرا در ميان خارستان و مارستان مىگَردى ؟!
همه را دوست بدار تا هميشه در گُلزار و گلستان باشى.
فیه ما فیه | مولانا جلالالدین بلخی